ผู้เขียนได้เขียนเรื่องเกี่ยวกับพระสมเด็จมาหลายบทความแล้ว และขอย้ำว่าพระสมเด็จนั้นต้องเล่นแท้/เก๊ตามหลักการสามข้อเท่านั้น คือพิมพ์ต้องถูก/เนื้อต้องใช่/ธรรมชาติพระต้องถึงยุค ทั้งหลักการสามข้อนั้นเป็นสากลนิยมที่ยอมรับกัน และพิสูจน์กันตามครรลองนั้น ถ้าผิดข้อใดข้อหนึ่งถือเป็นพระเก๊/หรือพระเลียนแบบ
การเอาตำนานหรือ anecdote มาเล่ากันนั้นถือเป็นเครื่องปรุงรสชาติจะเอามาเป็นบทสรุปขั้นต้นไม่ได้ แต่เอาสรุปเสริมได้ ถ้าพระสมเด็จองค์นั้น พิสูจน์แล้วเข้าหลักการสามข้อดังกล่าวข้างต้นได้
ดังนั้นการเล่นพระสมเด็จแท้นั้นต้องดูองค์พระเป็นหลัก ไม่ใช่ดูหน้าคนที่เป็นเจ้าของ เพราะมันไม่ได้บอกว่าพระสมเด็จที่เขาครอบครองอยู่มันแท้ แม้แต่ผู้ครองครองจะมียศฐานสูงก็ตาม พระแท้มันอยุ่ในตัวพระเอง เปรียบได้กับลายมือคน ที่จะบอกว่าเป็นคนคนนั้น ถ้าหากเขาเคยจดบันทึกลายมือเอาไว้เป็นทางการ การเล่นพระสมเด็จแท้/เก๊ก็เช่นกัน
พระสมเด็จแท้นั้นมีกระจายอยู่ทั่วไป และมีจำนวนนับหมื่น ไม่ใช่นับพัน ตอนสมเด็จโตท่านสร้างท่านแจกให้เปล่าไม่ได้หวังให้มาขายกันเอง แต่เพราะทุกอย่างมันเปลี่ยนไป คนชอบเล่นพระเครื่องจึงนำมาเป็นปัจจัยสินค้าให้ซื้อขาย/และมีการทำตลาดกันเพื่อให้สินค้าชิ้นนั้นๆมีราคาค่างวดเพิ่มขึ้น ดังนั้นใครได้เป็นเจ้าของพระสมเด็จนั้นก็ไม่ทราบแต่จะทราบได้เมื่อพระองค์นั้นๆมาแสดงต่อสาธารณชนคือเกิดการซื้อขายและผ่านการทดสอบหลักสามข้อข้างต้น เมื่อเป็นดังนี้พระองค์นั้นก็แท้แน่นอน
พระแท้ไม่ใช่เอาเงินมาวัดความเก๊/แท้ เพราะมีตัวอย่างคนซื้อพระแพงแต่เก๊มีเยอะ เหตุเพราะพระองค์นั้นไม่ผ่านบททดสอบหลักการสามข้อข้างตน ดังนั้นจึงไม่ควรเออะอะโวยวาย เพราะอยากโง่เอง ไม่ใช้สมองเล่นพระ ควรถือเป็นบทเรียน จ่ายค่าความโง่ของตนเอง เพื่อคราวหน้าจะได้เล่นพระแท้ถูกต้อง
นี่ก็เป็นส่วนหนึ่งของเสน่ห์การเล่นพระเครื่องในภาวะปัจจุบัน เพราะพระแท้ตั้งราคาได้เองจากผู้เป็นเจ้าของ จะราคาเท่าใดก็ได้ ส่วนผู้ซื้อถ้าชอบพระองค์นั้นและเชื่อมั่นว่าพระองค์นั้นผ่านข้อทดสอบสากลสามข้อได้และตัวเองมีเงินซื้อได้ก็จะซื้อพระองค์นั้นเอง นี่แหละคือเสน่ห์การเล่นพระเครื่อง เพราะทุกคนชอบและทำเหมือนๆกันหมด
ภาพประกอบ พระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ พระสวย/สะอาด/พิมพถูก/เนื้อใช่/ธรรมชาติถึงเคาะก้องกังกาลเพราะพระแห้งสนิท/มวลสารย่นยับยุปเหี่ยวและมีมวลสารหลัก
ม.โชคชัย ทรงเสี่ยงไชย

No comments:
Post a Comment