พระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ปรกโพธิ์

พระสมเด็จพิมพ์นี้เท่าที่ศึกษามามีความละม้ายกับพิมพ์เกศบัวตูม อาจกล่าวได้ว่าเป็นพิมพ์พี่พิมพ์น้องกัน เพราะพระพุทธลักษณะการนั่งบนฐานและส่วนฐานละม้ายกัน อีกทั้งเป็นพิมพ์ทรงที่สวยด้วย เพราะช่างต้องแกะพิมพ์ทรงตัวพระ/ผ้ารองนั่ง/ฐานพระทั้งสาม/พระเกศ/และการห่มจีวรต้องชัดเจน พิมพ์ปรกโพธิ์ต้องมีใบโพธิ์แสดงให้เห็น ดังนั้นเนื้้อพระที่ใช้กดพระทั้งสองพิมพ์จึงต้องเป็นเนื้อละเอียดแก่มวลสารและน้ำมันตังอิ้วทั้งนี้เพื่อให้แสดงออกเห็นพิมพ์พระทุกจุดสวยงาม พิมพ์เกศบัวตูมอาจจะใช้รูปแบบพระประธานวัดพระแก้วที่เปลี่ยนไปตามฤดูกาลสามฤดู ส่วนพิมพ์ปรกโพธิ์ก็เช่นกันเพียงแต่เพิ่มใบโพธิ์ลงไปและไม่เปลี่ยนไปตามฤดูกาล

พระทั้งสองพิมพ์มีน้อยทั้งนี้เพราะเนื้อที่ใช้กดพระมีไม่มาก การกดพิมพ์ต้องมีความปราณีต ค่อยๆทำ พระพิมพ์ทั้งสองเมื่อเสร็จสมบูรณ์จึงออกมาสวยงาม ใครที่มีพิมพ์ปรกโพธิ์ลองศึกษาส่องพระดูจะมองเห็นมวลสารชัด เนื้อพระหด/เหี่ยว/ย่นและแห้งสนิท/เคาะกับโลหะมีเสียงกังวาล การปราดเนื้อพระด้านหลังมักจะเป็นแบบแผ่นหลังเรียบ มองเห็นลอยปราด/ลอยขยิกๆและขอบพระจะย่นหดตลอดทั้งสี่ด้าน ด้านหลังจะมองเห็นแตกรานบางๆไม่แตกอ้ามากเหตุพระมีน้ำมันตังอิ้วมาก ท่านเอาพระของท่านมาส่องดูจะเห็นแบบนี้ทุกองค์ พระแบบนี้ถ้าเอาใส่คอใช้จะดูฉ่ำและสวยงามมาก คือดูแห้งสวยจริงๆ

ดูภาพประกอบ

ม.โชคชัย ทรงเสี่ยงไชย